Wie ben ik?

Als klein meisje had ik een paar wensen wat betreft kinderen; ik wilde heel graag moeder worden en ik wilde werken met kinderen. Gelukkig zijn beide wensen uitgekomen. Ik ben getrouwd met Jeroen en samen hebben we twee prachtige kinderen gekregen, een jongen en een meisje. En ik werk al ruim 20 jaar met kinderen.

Even een stuk terug in de tijd. Ik ben in 1969 geboren en tot mijn achttiende opgegroeid in een dorpje in Zeeuws-Vlaanderen. Omdat ik wilde studeren, ben ik uitgevlogen. Eerst naar Antwerpen, en na een jaar naar Nijmegen. Mijn droom was om kinderarts te worden. Maar de studie geneeskunde bleek te moeilijk voor me en na 2,5 jaar ben ik gestopt. Dat was niet makkelijk. Mijn droom was uiteengespat en ik had een fikse deuk in mijn zelfvertrouwen gekregen. Ik moest gaan ‘bedenken’ wat ik wilde gaan doen. Ik had nooit over andere beroepen nagedacht, want ik wilde gewoon arts worden. Dit was mijn eerste grote moment van ‘omdenken’. Ik ben gaan zoeken welk ander beroep me aantrok. Ik koos uiteindelijk voor logopedie, een beroep waar ik veel met kinderen kon werken. Ruim twintig jaar heb ik met veel plezier als logopedist gewerkt, het grootste deel bij GGD Twente. Ik merkte in die jaren hoe verschillend kinderen zijn en hoe belangrijk het is om goed af te stemmen op elk specifiek kind. Erg boeiend.

In 2014 werd mijn baan wegbezuinigd en weer moest ik omdenken. Ik was inmiddels 45 en ik vroeg me af of ik als logopedist wilde blijven werken of dat ik deze situatie aan zou grijpen om een nieuwe stap in mijn carrière en ontwikkeling te zetten. Al vrij snel besloot ik dat laatste. Een goede vriendin vroeg me of kindercoach niet iets voor mij was. Ik ben me daarin gaan verdiepen en was meteen heel enthousiast. Dit wilde ik gaan doen! Want wat is er mooier dan kinderen die niet lekker in hun vel zitten, te helpen zoeken naar datgene wat hen weer in hun kracht zet. Zodat ze het vertrouwen in zichzelf weer kunnen voelen en zelf verder kunnen.

Ik weet zelf hoe het is om niet lekker in je vel te zitten. Gelukkig had ik in die periode een aantal mensen om me heen die me geweldig hebben geholpen om er sterker uit te komen. Ik ben heel blij dat ik nu aan de andere kant sta en kinderen die zich even wat minder voelen, mag ondersteunen bij hun zoektocht naar oplossingen voor hun probleem. Of bijvoorbeeld naar een manier om hun probleem te accepteren, want soms kan het probleem zelf jammer genoeg niet opgelost worden, zoals bijvoorbeeld bij een chronische ziekte.

De opleiding kindercoaching was een mooie ervaring. Ik heb niet alleen de theorie en praktijk van het coachen geleerd, maar ook een heleboel over mezelf. Het is belangrijk om als coach je eigen valkuilen te (her)kennen en te weten hoe daar mee om te gaan. Daardoor is het makkelijker om ze bij anderen te herkennen en kun je beter invoelen.

Wat me zo fascineert in kinderen is dat ze van nature humor hebben, flexibel zijn, onbevangen zijn, doorzettingsvermogen en wilskracht hebben. Die eigenschappen kunnen soms in de loop van de tijd door omstandigheden of bepaalde ervaringen veranderen of verminderen. En dan kan het zomaar gebeuren dat een kind even niet zo lekker in z’n vel komt te zitten en een steuntje in de rug kan gebruiken. Ik vind het heel fijn om dat steuntje te mogen zijn.